Naast schrijversoptredens heeft ZomerZinnen een aantrekkelijk randprogramma met muziek, (straat)theater en kramen met o.a. verkoop van boeken. Het festivalterrein, de muziek en de straatoptredens zijn gratis toegankelijk. Wil je optredens van schrijvers bijwonen, koop dan een passe-partout (10,- of 12,50). Let op: Recenseer of film ZomerZinnen en win een iPod  Ben jij jonger dan 19 jaar dan maak jij kans op een fantastische iPod! Deze kun je winnen door van ZomerZinnen een pakkende recensie van minimaal 150 woorden te schrijven. Zet deze op jouw Hyves-, Facebookpagina of je persoonlijke blog en stuur hiervan een link naar zomerzinnen@gmail.com. onder vermelding van jouw naam, adres, telefoonnummer en leeftijd. Ben je beter met beeld dan met taal, dan kun je ook meedoen. Maak een leuk of opvallend filmpje van het festival van minimaal 2 minuten, zet deze op YouTube en stuur de link naar jouw filmpje naar de organisatie. Alle inzendingen moeten uiterlijk zaterdag 25 juni 17.00 uur bij de organisatie bekend zijn. Uit de inzendingen wordt door een deskundige jury voor beide categoriexebn xe9xe9n winnaar gekozen. Deze krijgen de prijs zo spoedig mogelijk overhandigd in de bibliotheek van hun eigen gemeente.

ZomerZinnen vindt plaats rond cafxe9 De Amer in Amen, ca. 5 kilometer ten zuidoosten van Assen. (Openbaar vervoer: Amen is 's avonds niet per openbaar vervoer bereikbaar.) Adres: Amen 20, 9446 PC Amen, www.zomerzinnen.nl

zomerzinnen 2011 in Amen is a post from Poezieweblog.

Onlangs had hij geprobeerd ze weer op te bouwen, maar er ontbrak overtuiging aan het profiel. Voor een beetje hypothese moest je ervan uit kunnen gaan dat er overeenkomsten bestonden tussen een wens van het operationele individu en zijn omgeving. De premisse bestond er in dat het individu zijn omgeving maakt. Althans dat er minimaal een soort van ambitieuze interactie aanwezig was met een bepaald doel ter verbetering van de levensomstandigheden, de x91livelihoodx92 van het individu. Inmiddels had Erhart wel een vermoeden wat er aan ontbrak. Daarbij hoefde hij niet ver te zoeken. Had hij niet zelf regelmatig in tweestrijd gestaan over het wel of niet volgen van zijn intuxeftie of, of en, juist kiezen voor het radicaal demonstreren van zijn vrije wil? Het begon dus al meteen met een frictie plus dat je ook al een soort eindstrijd moet kunnen voorafschaduwen. Een niet geringe hoeveelheid onvoorspelbare data die het voor hem onmogelijk maakte oprecht te kunnen zeggen dat hij een idee had over wat vrijheid in de hedendaagse mondiale context zou kunnen betekenen. Het spijtmoment voorbij begonnen allerlei denkrichtingen zich in hun onverstoorbaarheid  op te werpen als ideaalbeeld ten aanzien van zijn gemoedsrust. Dit ging maar door totdat Erhart besloot dat het zo niet  langer kon. Hij moest een beeld gaan vormen van zijn kennis, van wat kennis in het algemeen zou willen doen.

Erharts akkerwindend witte kamer is a post from Poezieweblog.

Het is tevens de laatste dag van de expositie over de Meudon Residentie waar naast tekeningen van Jacob Groot ook werk te zien is van Emo Verkerk met onder meer een print van TT-coryfee Jan Thiel. Bovendien wordt werk getoond van Lam de Wolf met zeer recente documentatie over het Meudon-atelier alsmede fotox92s van Kas Oosterhuis en Ilona Lxe9nxe1rd, die in 1988/1989 in het atelier verbleven.    

www.cerclemeudon.nl

Meudon Residentie is a post from Poezieweblog.

Erhart had kunst in zijn meest naakte bestaan altijd verdedigd en aangehangen als levensvoorwaarde in de overtuiging dat daar al het menselijke mee gemoeid en verbeeld kon worden in de eigen tijd, in euforie, in woede, in protest, in angst, in verdriet en als consolatie. Zelfs een theoretische invalshoek vanuit het spelprincipe als methode kon je hierin meenemen. Maar nooit als doodtij, nooit als vrijetijdsvervuilling. Op precies dat punt kon zijn betoog als een felle regenbui heftig inzakken en een enorm leegloop in gedrevenheid tot gevolg veroorzaken. Als er zinnen zich aandienden als x91maar zo werkt dat nietx92, kon je er bijna zeker van zijn dat er een fataal moment reeds was gepasseerd. Beleidskritiek verwarren met persoonlijke nadruk, serieuze analyse ontwaarden vanwege uitstraling, met hoe iemand bij je overkomt. Ideexebn afkeuren omdat  er gemorreld wordt aan de vrijheid van nutteloze tijd, aan de nutteloosheid van funmoralisme. Karaktermoord plegen omdat bestaansrecht, hoe nietig ook, ter discussie staat.

Macht aan het volk. Wat is dat, wie zijn dat en wat wil het? Er was Erhart veel aan gelegen om vriendelijk te zijn en nog meer vriendelijkheid te ontmoeten. Duidelijkheid in wat hij wilde, dat moest met topprioriteit zijn streven zijn. Daarin de boel meekrijgen xe9n meegxe9ven, juist als het om voor zijn doen niet-urgente kwesties betrof. Focussen in zijn beeldspraak met daarbij een hartelijk woord en een blij gezicht.

Het was Boekenweek 2011 en Erhart begon welgemoed aan een Nieuwe (Inleiding in de Geschiedenis van de) Filosofie.

Erharts onbesuikerde invalstreffers is a post from Poezieweblog.

Het grote verschil met toen moest in ieder geval vooral politiek geduid worden, precies vanwege de meerduidigheid van de discussies die ook in politieke kringen om de andere dag tot goedkope ontboezemingen en zuinige operaties aanleiding gaven. Was voorheen het artistieke eclecticisme een niche als vele anderen, nu werd deze niche meer en meer beschouwd als keuze van een gexebmancipeerd bewustzijn. Niet alleen gepolitiseerd van betekenis, maar ook in die geest richtinggevend ten opzichte van een reactionair gewortelde stijlidentiteit dicht bij huis. (Nou ja, zeg !)

Als Erhart zichzelf in die strijd geworpen zag, dan werd hij alleen maar onzekerder. En met rede, zou hij zelf willen opperen. Want het denken kan toch niet zonder lichamelijke kennis, of wel soms? Of ging hij teveel op in dit verklaren van veranderingen die bezien langs de meetlat van het leven nauwelijks een rimpel in de oerzee van de geschiedenis teweeg brachten en zeker onooglijk zouden lijken als men toch met gesloten ogen de toekomst tegemoet ging, afkerig voor wat er werkelijk aan de hand was?

Bijvoorbeeld had hij de pest aan de gedachte dat iedereen maar overal plezier, anderen zeiden dan x91inter-essex92, aan zou moeten beleven als voorwaarde voor erkenning en financixeble ondersteuning door wie dan ook. Evengoed kon hij wanhopig worden van de pretenties van eigen kwaliteit. Erhart zou zichzelf graag een keertje willen overschreeuwen om een statement te maken als dat zou helpen weer terug te kunnen keren in zijn behaaglijk gezonde ritme van actieverende kunst, natuur en erotiek. Sloom, denderend en renderend. Maar het scheen dat ook de gehele middenklasse van slag was, in haar weerbaarheid aangetast en dat had in diverse culturele sferen zijn repercussies. Wie kon je nog vertrouwen, welke discipline was van onverdachte context?

Erhart overwoog opnieuw de aanleg van een groentetuintje achter het huis. Zijn Land. Weliswaar op nauwelijks een postzegelformaat, maar wel met de kardinale eigenschap het in eigen hand te kunnen houden. Hij moest zich beheersen, van het voorjaar.

Erharts wichelende sensibiliteitsrede is a post from Poezieweblog.

Was het sociale engagement eerst vooral een zaak van beeldend kunstenaars, daarna kwamen spoedig de literatoren en nu zijn ook muzikanten opgeroepen zich aan de balie te vervoegen. x93Maar tot welke school de muzikant ook behoort, hij brandt niet zijn vingers aan de eigentijdse werkelijkheidx94 (Hester Carvalho, Nrc, 30 dec.2010). Het zou kunnen dat wat critici ooit onder x91avantgardex92 verstonden, nu als inhoudelijk gegeven van elke uitvoerende kunstenaar wordt verwacht. Dat wil zeggen, de opdracht aan de kunstenaar is zich x96 als x91barometerx92- te voegen naar een essentixeble verbeelding van de tijdgeest. Of beter nog, in zijn werk een voorproefje te geven van de (technologische) trends en lifestyle innovaties die we hebben meegemaakt en graag nog willen meemaken, maar waarvan we nog niet weten hoe die in onze cultuur een generatiekloof kunnen weerspiegelen.

Wordt het weer tijd voor een underground of moeten critici beter luisteren? Het denken in stromingen en stijlen lijkt overigens zijn beste tijd gehad te hebben. Fragmentering, versnippering, individualisering, emancipatie, de hedendaagse mens wil op zijn eigen vormgeving beoordeeld worden. Tenzij een opstand (her)groepering noodzakelijk maakt.

Wichel mij is a post from Poezieweblog.

Gedichtendag 2011 is a post from Poezieweblog.

Zoals een hippe vormgever nogmaals op televisie propageerde, leken zijn nieuwe wegen net even iets anders als de bekende die iedereen wel eens bewandelde of had gezien. Maar een populaire kunstcriticus had weer beweerd dat je als kunstenaar toch echt beter heel duidelijk kon zijn over je eigen inspiratiebronnen, al verwarde deze krantenjongenstem inhoudelijke met formele voorkeuren. Want daar kon Erhart heel koel in zijn. Overtuigingen die gebaseerd waren op gevoelsmatige identificatie kon je beschouwen als voorkeuren. Daarbij zijn inspiratiebronnen op zich geen garantie voor een interessante ontwikkeling als er niets mee gedaan werd en als er al iets mee gedaan werd dan werd het vaak alleen maar boeiend en veelzeggend als men de onwrikbaarheid van de persoonlijke interpretatie als demonstratie van het eigen gelijk, in de overtuiging als voorkeur geplaceerd, opzij kon zetten.

Maar goed hij wilde best wel toegeven dat in zijn binnenzak er regelmatig analyses rondslingerden met orixebntatiepunten die zichzelf zouden kunnen verklaren of daartoe een begin zouden kunnen aanleveren. Bijvoorbeeld dat hij meer in gedachten verkeerde dan zijn handen wilde toegeven en DAAROM gerust een conceptueel model als drijfveer zou moeten accepteren. Tegelijkertijd, misschien ondanks, had hij een levenslange bewondering voor de nogal tegengestelde bewegingen van die Bruecke en el Surrealismo. En dan beperkte hij zich tot twee hoofdmomenten terwijl hij net zo goed een handvol kunstenaars had kunnen noemen die hij altijd met zich meedroeg. Zij corrigeerden hem, zij mochten om beurten zijn vorm en structuur bepalen. Voor de rest bestond zijn arbeid uit geschiedenis, uit een eclectische hoeveelheid van stijlvolle schoonheid en actuele gruizigheid. Om dat voor verstarring te behoeden oefende hij zijn ogen in robuustheid. Daar kon hij nog tijden mee overweg. Zijn takenpakket was niet overdreven maar wel congruent en redelijk licht.

Erharts gruizende robuustheid is a post from Poezieweblog.